Michiel Chevalier
plaatst dit op januari 05, 2011 20:37
Vanaf 1 januari 2011 kan de werkgever kiezen hoe vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers worden belast. Hij heeft daarvoor twee opties: De huidige regelingen hanteren, of de nieuwe werkkostenregeling. Ook in 2012 en 2013 kan tussen deze twee opties gekozen én gewisseld worden. Vanaf 2014 is het de bedoeling dat alleen de werkkostenregeling nog van toepassing is.
Door de invoering van de werkkostenregeling wordt alles wat u als werkgever vergoedt of verstrekt aan een werknemer in eerste instantie tot het loon gerekend. Ook als het gaat om het vergoeden van kosten "daaronder mede begrepen hetgeen wordt vergoed of verstrekt in het kader van de dienstbetrekking". Dus alles wat fiscaal als loon kan worden betiteld wordt tot het loon gerekend. Er wordt dus niet meer gekeken wat eventueel belastingvrij kan worden vergoed.
Loon of geen loon
De werkkostenregeling geldt voor alle vergoedingen en verstrekkingen die tot het loon behoren. Vergoedingen en verstrekkingen die geen loon zijn of vrijgesteld loon zijn, vallen niet onder de regeling. Het gaat dan om:
Intermediaire vergoedingen zijn vergoedingen voor bedragen die uw werknemer meestal in uw opdracht en voor uw rekening voorschiet. U kunt deze bedragen onbelast blijven vergoeden, want deze intermediaire vergoedingen zijn geen loon en vallen daarom niet onder de werkkostenregeling. Denkt u aan:
Gerichte vrijstellingen of nihilwaarderingen
Bepaalde vergoedingen en verstrekkingen zijn wel loon, maar u kunt ze toch onbelast vergoeden en verstrekken zonder dat dat ten koste gaat van uw vrije ruimte. Dat is het geval bij gerichte vrijstellingen. De gerichte vrijstellingen zijn:
Daarnaast mogen een aantal voorzieningen op nihil worden gewaardeerd om te voorkomen dat de waarde van voorzieningen op de werkplek ten koste gaan van de vrije ruimte. De volgende voorzieningen en verstrekkingen in natura waardeert u op nihil:
Nihilwaarderingen gelden overigens alleen voor loon in natura (verstrekkingen), niet voor vergoedingen in geld.
Eindheffingsloon (vrije ruimte) of verplicht loon voor de werknemer
Tenslotte kan een u zelf bepalen welke vergoedingen en verstrekkingen u behandelt als eindheffingsloon en welke u behandelt als loon van de werknemer en dus normaal belast. U kunt per werknemer een andere keuze maken. Echter als u aan 1 of enkele werknemers vergoedingen of verstrekkingen geeft die veel meer dan gebruikelijk zijn, kan de belastingdienst dit corrigeren: de gebruikelijkheidstoets. De waarde van een vergoeding aan een werknemer mag niet meer dan 30% afwijken van “wat in vergelijkbare omstandigheden gebruikelijk is”.
Bij een aantal vormen van loon kunt u echter niet kiezen voor eindheffingsloon. Altijd loon van de werknemer zijn:
Vrije ruimte
Van het loon wat u onder de eindheffing brengt, wordt 1,4% van de fiscale loonsom vrijgelaten van belasting- en premieheffing. Dit wordt ook wel de vrije ruimte genoemd. Als u meer dan deze 1,4% van het totale fiscale loon vergoedt aan uw werknemers, dan betaalt u als werkgever 80% eindheffing over dit bedrag boven de vrije ruimte.
Voor meer informatie en volledige overzichten van gerichte vrijstellingen kunt u terecht op de website van de belastingdienst.